عوامل اجتماعی مؤثر بر گرایش به نزاع و خشونت بین فردی در بین جوانان پسر 30-18 سال شهرهمدان (مورد مطالعه: منطقه خضر و اسلام شهر همدان)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد پیشگیری اجتماعی از جرم - دانشگاه علوم انتظامی امین

2 دکترای جامعه شناسی سیاسی - دانشگاه علامه طباطبایی

3 کارشناسی کتابداری و اطلاع رسانی- دانشگاه آزاد اسلامی همدان

چکیده

پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل اجتماعی مؤثر بر گرایش به نزاع و خشونت بین فردی جوانان پسر مناطق خضر و اسلام‌شهر همدان انجام پذیرفت. روش تحقیق پژوهش حاضر، پیمایشی بوده و جامعه آماری آن جوانان پسر 30- 18 سال مناطق خضر و اسلام­شهر که تعداد آنان 60000 نفر بوده و با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه 382 نفر با بهره­گیری از روش نمونه‌گیری خوشه­ای چند­مرحله­ای انتخاب گردیدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش دو پرسشنامه که یکی از آن­ها به­صورت محقق‌ساخته برای بررسی عوامل اجتماعی مؤثر بر گرایش جوانان پسر به نزاع و همچنین برای بررسی متغیر وابسته پژوهش(خشونت و پرخاشگری) از پرسشنامه استاندارد پرخاشگری باس و پری استفاده گردید که برای تعیین روایی آن­ها از روایی صوری و همچنین برای به‌دست آوردن پایایی آن­ها از ضریب آلفای کرونباخ بهره گرفته شده است. که مقدار آن­ها 91/0 محاسبه گردید. در این پژوهش، جهت آزمون فرضیه­ها از آزمون­های ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون و تحلیل واریانس یک­طرفه در محیط نرم افزار spss استفاده گردید که یافته­های پژوهش نشان داد؛ رابطه معناداری بین تأهل، قومیت، تعامل با خانواده، تعامل با دوستان، تعهد به هدف‌های مرسوم جامعه، تعهد به درگیر بودن در فعالیت­های روزمره و تعهد به ارزش­های اجتماعی با متغیر وابسته نزاع و خشونت بین فردی وجود دارد؛ در­حالی­که این رابطه بین متغیرهای سن، تحصیلات و شغل با متغیر وابسته معنادار نمی­باشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The social factors affecting interpersonal struggle and interpersonal violence among young youths in the age of 18-40 years old (case study: Khedr and Islamshahr, Hamedan Province

چکیده [English]

The purpose of this study was to identify the social factors affecting interpersonal violence and interpersonal violence among boys in Khidr and Islamshahr regions of Hamedan. The research method was survey and the statistical population of this study was youth aged between 30 and 18 years old in Khedr and Islamshahr with 60,000 people. Using Cochran's formula, 382 people were sampled using cluster sampling method. Multi-Stages were selected. The instruments used in this study were two questionnaires, one of which was designed by researchers to examine the social factors affecting the tendency of boys to combat conflict and also to examine the dependent variable of the research (violence and aggression) using the Bass and Perry standard questionnaire which has been used to determine their validity from formal validity and also to obtain their reliability from the Cronbach's alpha coefficient. Its value was calculated to be 0.91. In this research, Pearson Correlation Coefficient, regression and one-way ANOVA were used to test the hypotheses. The results of the research showed that there was a significant relationship between marriage, ethnicity, interaction with family, interaction With friends, commitment to common goals of society, commitment to engage in daily activities, and commitment to social values ​​with the dependent variable of interpersonal conflict and violence, while there was no significant relationship between age, education, occupation variables, and dependent variables.

کلیدواژه‌ها [English]

  • interpersonal conflict and violence
  • family commitment
  • commitment to friends
  • commitment to social values
آزادارمکی، محمد تقی. (1383). نظریه­های جامعه­شناسی. انتشارات سروش، تهران.

اهدایی، بهمن. (1380). آمار تجربی عمومی. اهواز، انتشارات دانشگاه شهید چمران، چاپ پنجم.

پورافکاری، نصراله. (1383). نزاع­های جمعی محلی. مجموعه مقاله­های اولین همایش ملی طرح مسائل جامعه­شناسی ایران. دانشگاه علامه طباطبایی، تهران.

پور­چیت­ساز، محمد. (1382). مقایسه عوامل مؤثر در پرخاشگری دانش­آموزان دختر و پسر دوره راهنمایی شهر یزد ناحیه 2. پایان­نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه یزد.

حسینی، سید­مهدی. (1390). اثربخشی آموزش گروهی هوش هیجانی (حل مسأله و کنترل خشم) بر سلامت روان جوانان مجرم زندان عادل آباد شیراز. پایان­نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی.

خراط­ها، سعید و جاوید، نورمحمد. (1385). نزاع ودرگیری در شهر. فصلنامه علمی پژوهشی مطالعات امنیت اجتماعی، 2(7)، 62-29.

شیخاوندی، داور.(1384). جامعه شناسی انحرافات و مسائل جامعیتی ایران. نشر قطره، تهران.

صدیق سروستانی، رحمتالله. (1388). آسیب شناسی اجتماعی جامعه شناسی انحرافات اجتماعی. انتشارات آن، تهران.

ضیاالدین­ تیرانی، فاطمه. (1393). تأثیر آموزش مهارت گفتگو و مهارت مدیریت خشم در حل تعارضات زناشویی. پایان­نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه شهید باهنر کرمان، دانشکده ادبیات و علوم­انسانی.

کریمی، یوسف. (1380). روانشناسی شخصیت. تهران: البرز.

کلانتری، صمد، ربانی، رسول و صداقت، کامران. (1384). ارتباط  فقر با قانون گریزی و شکل گیری آسیب اجتماعی. فصلنامة علمی پژوهشی رفاه اجتماعی، 5(18)، 62-38.

ملک محمدی،حمیدرضا. (1393). نظریه­های جرم­شناسی. انتشارت بنیاد، تهران.

میرفردی، اصغر و صادق­نیا، آسیه. (1391). «گونه­شناسی نزاع­های دسته جمعی در شهرستان بویر­احمد». فصلنامه پژوهش­های انتظامی اجتماعی، 4(11)، 73-41.

وثوقی، منصور و نیک خلق، علی اکبر. (1390). مبانی جامعه شناسی. انتشارات بهینه.

Haynie, D.L., Silver, E., Teasdale, B. (2006) "Neighborhood Characteristics, Peer Networks and Adolescent Violence". Journal of Quantitative Criminology, 22(2), 147- 169.

 

Side, K. (2014). “Canada, Re-assessing rural conflict: Rituals, symbols and Commemorations in the Moyle District, Northern Ireland”, Journal of Rural and community development, Memorial University, 9(4), 102-127.

Vowell, N., &  Paul, R. (2007) "A Partial Test of an Integrative Control Model: Neighborhood Contexts, Social Control, Self- Control, and Youth Violent Behavior". Western Criminology Review, 8(2), 1-15.