مقایسۀ نوع و میزان علاقه‎مندی نوجوانان و جوانان به رسانه‌های آموزشی پلیس

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد مطالعات برنامۀ درسی، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان، ایران.

2 استادیار پژوهشی پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعی ناجا، تهران، ایران.

3 دانشجوی دکترای برنامۀ درسی، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان، ایران.

چکیده

پژوهش حاضر با هدف مقایسۀ نوع و میزان علاقه‌مندی نوجوانان و جوانان به
رسانه­های آموزشی پلیس انجام پذیرفت. روش انجام این پژوهش، توصیفی از نوع پیمایشی بود. جامعۀ‌ هدف شامل نوجوانان و جوانان شهر همدان است که از طریق روش نمونه­گیری خوشه­ای چندمرحله‌ای و با استفاده از جدول کرجسی و مورگان با تعداد نمونه­ 400 نفر انتخاب گردید و پرسشنامۀ محقق‌ساخته (ترجیح رسانه­ا‌ی) در بین نمونه­های انتخاب‌شده توزیع شد. روایی پرسشنامۀ نامبرده با بهره­گیری از نظرات هفت نفر از صاحب‌نظران حوزۀ رسانه و پایایی آن نیز از طریق محاسبه آلفای کرونباخ 85/0 محاسبه گردید. در ادامه، جهت تجزیه‌وتحلیل سؤال­های موردنظر از شاخص­های آمار توصیفی و استنباطی نظیر آزمون تی­تک گروهی، آزمون فریدمن، آزمون خی­دو، تک متغیر و دومتغیره استفاده شد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که میزان استفادۀ­ نوجوانان و جوانان شهر همدان از رسانه­ها بالاتر از حد متوسط است و علاقه‌مندی آن‌ها برای دریافت برنامه­های آموزشی پلیس ابتدا رسانه­های دیداری- شنیداری و بعد از آن به ترتیب: رسانه‌های تصویری و شنیداری، رسانه‌های چندحسی، رسانه‌های تصویری، رسانه‌های شنیداری و رسانه‌های نوشتاری است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Comparison of the Type and Level of Interest of Adolescents and Young People in Media Used in Police Education

نویسندگان [English]

  • majid sharifyrahnemo 1
  • Ayatollah Fathi 2
  • Majid Sharifi Rahnemo 3
1 Master of Curriculum Studies, Bu-Ali Sina University, Hamadan, Iran.
2 Research Assistant Professor, NAJA Institute of Law Enforcement and Social Studies, Tehran, Iran.
3 hD student of Curriculum Studies, Bu-Ali Sina University, Hamadan, Iran.
چکیده [English]

ABSTRACT

The aim of this study was to compare the type and level of interest of adolescents and young people in media used in police education. The method of this research was a descriptive survey. The target population includes adolescents and young people in Hamedan. Through a multi-stage cluster sampling method and using Krejcie and Morgan table, a sample of 400 people was selected and a researcher-made questionnaire (media preference) was distributed among the selected samples. The validity of the questionnaire was calculated using the opinions of seven media experts and its reliability was calculated by calculating Cronbach's alpha of 0.85. Then, descriptive and inferential statistical indicators such as one-group t-test, Friedman test, two-variable chi-square test and two two-variable chi-test were used to analyze the questions. The results of this study showed that the rate of use of media by adolescents and young people in Hamedan is above average and their interest in receiving police training programs is first the audio-visual media and then the media: Video and audio are multisensory media, video media, audio media and print media.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Educational programs
  • Police
  • interest
  • Youth
  • Media
  • Teens
  1. افلاکی، حسین و محمدی، پریسا. (1393). بررسی میزان استفاده از رسانه­ها در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه شهرستان فسا. اولین همایش ملی علوم تربیتی و روانشناسی، فارس، مرودشت.
  2. امیرتیموری، محمدحسن. (1385). رسانه‌های یاددهی- یادگیری. ویرایش دوم، چاپ ششم، تهران: انتشارات ساوالان. 135 -222.
  3. امیرتیموری، محمدحسن. (1386). رسانه‌های یاددهی-یادگیری. ویرایش دوم، چاپ هفتم، تهران: انتشارات ساوالان. 28 -40.
  4. بگعلی زاده، پیمان و جعفری، علی. (1396). نقش رسانه‌های جمعی در ایجاد اعتماد مردم به پلیس. فصلنامه علمی و ترویجی جامعه، فرهنگ و رسانه، 6(25)، 115.
  5. پورنقدی، بهزاد. (1391). آسیب‌شناسی کاربرد اینترنت و تهدیدات فضای مجازی، فصلنامه علمی تخصصی دانش انتظامی سمنان،3(2)، 55-77.
  6. حبیب­زاده، اصحاب. (1397). رسانه­های اجتماعی و امنیت عمومی. فصلنامه علمی پژوهشی مطالعات امنیت اجتماعی، 54(13)، 123-163.
  7. حبیب­زاده، اصحاب؛ افخمی، حسین؛ نادرپور، محمدرضا و بهربر، سروش. (1388). بررسی نقش دوگانه رسانه‌های جمعی در پیشگیری و وقوع جرائم. فصلنامهانتظاماجتماعی،1(2)، 103-137.
  8. حسین پور، جعفر و معتمد نژاد، کاظم. (1390). بررسی رابطه میزان مصرف رسانه‌ها و میزان سرمایه اجتماعی شهروندان تهران. برنامه‌ریزی رفاه و توسعه اجتماعی، 2(6)، 129-174.
  9. دلاور، علی. (1390). روش تحقیق در روانشناسی و علوم تربیتی (ویراست چهارم). تهران: نشر ویرایش.
  10. روشندل اربطانی، طاهر و زارع، مهسا. (1398). شناسایی و رتبه‌بندی عوامل مؤثر برافت مخاطبان تلویزیون جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه رسانه، 30(1)، 21-38.

 

 

 

 

 


  1. زیویار، فرزاد و شهیر، احسان. (1394). احساس امنیت کاربران ایرانی در شبکه‌های اجتماعی از منظر جنسیت، سن، میزان تحصیلات و میزان استفاده (مطالعه موردی شبکه اجتماعی فیس‌بوک). فصلنامه رسانه و فرهنگ. 5(9)، 57 - 82.
  2. سراجی، فرهاد؛ شریفی­رهنمو، سعید و حبیب­زاده، اصحاب (1396). انگیزه­های استفاده دانش­آموزان متوسطه در استفاده از شبکه­های اجتماعی مجازی. فصلنامهمطالعات فرهنگ-ارتباطات، 18(39)، 205-183.
  3. سراجی، فرهاد؛ شریفی­رهنمو­، سعید و شریفی­رهنمو، مجید. (1392). بررسی رابطه بین سواد رسانه‌ای با کاهش میزان آسیب­های استفاده از شبکه­ اجتماعی اینستاگرام در بین گروه سنی 15-30 ساله شهر همدان. طرح تحقیقاتی، دفتر تحقیقات کاربردی فرماندهی انتظامی استان همدان.
  4. صادقیان، سید جلال. (1389). بررسی نقش کارکردی رسانه­ها در امنیت ملی و عمومی. فصلنامهدانشانتظامی،12(1)، 165-190.
  5. عباسی، پوریا. ­(1389). پلیس، امنیت و دنیای مجازی. فصلنامه علمی تخصصی دانش انتظامی کرمانشاه، 1(1)، 5-1.
  6.  عظیمی، محمدحسین و شکر خواه، یونس. (1394). کودک، رسانه و ارتباط متقابل. علوم و فنون مدیریت اطلاعات، 1(1)، 69-94.
  7. فردانش، هاشم. (1390). مبانی نظری فنّاوری آموزشی. تهران: انتشارات سمت.
  8. کاظمی، اصغر. (1396). بررسی تأثیر افزایش شبکه­های تلویزیونی صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران بر ضایت مخاطبان در سه گروه سنی نوجوان، جوان و میان‌سال. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
  9. . کرم­زاده، اسماعیل و عرفانی، سهراب. (1396). الگوی تعامل پلیس و رسانه‌های ارتباط‌جمعی در پیشگیری از وقوع جرم و نقش آن در احساس امنیت. فصلنامه امنیت ملی، سال هفتم، شماره 24. 81-106. کرمی، غلامحسین. (1394). تحلیلی بر نقش هنر- رسانه پویانمایی در

 

 

 

آموزش حفاظت محیط‌زیست. فصلنامه مطالعات رسانه‌ای، سال دهم، شماره 28: 97- 98.

  1. کلانتری، عبدالحسین؛ مؤمنی، حسن. (1394). سواد رسانه‌ای به‌مثابه سود-ضرر.  فصلنامه مهندسی فرهنگی، 9(83)، 111-125.
  2. گریسون، دی و اندرسون، تری. (2000). یادگیری الکترونیکی در قرن 21. ترجمه اسماعیل زارعی زوارکی و سعید صفایی. تهران: علوم و فنون.
  3. مک کوایل، دنیس. (1382). درآمدی بر نظریه­های ارتباط‌جمعی. ترجمه پرویز اجلالی، تهران: انتشارات مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه.
  4. مهجور، سیامک رضا. (1377). انتخاب رسانه برای آموزش. شیراز: انتشارات ساسان.
  5. ﻣﻬﺪی­زاده، سید محمد. (1391). نظریه­ی رسانه‌ها: دیدگاه‌های راﯾﺞ و اﻧﺪﯾﺸﻪ­­ﻫـﺎی انتقادی. ﺗﻬﺮان، ﻫﻤﺸﻬﺮی.

    1. افلاکی، حسین و محمدی، پریسا. (1393). بررسی میزان استفاده از رسانه­ها در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه شهرستان فسا. اولین همایش ملی علوم تربیتی و روانشناسی، فارس، مرودشت.
    2. امیرتیموری، محمدحسن. (1385). رسانه‌های یاددهی- یادگیری. ویرایش دوم، چاپ ششم، تهران: انتشارات ساوالان. 135 -222.
    3. امیرتیموری، محمدحسن. (1386). رسانه‌های یاددهی-یادگیری. ویرایش دوم، چاپ هفتم، تهران: انتشارات ساوالان. 28 -40.
    4. بگعلی زاده، پیمان و جعفری، علی. (1396). نقش رسانه‌های جمعی در ایجاد اعتماد مردم به پلیس. فصلنامه علمی و ترویجی جامعه، فرهنگ و رسانه، 6(25)، 115.
    5. پورنقدی، بهزاد. (1391). آسیب‌شناسی کاربرد اینترنت و تهدیدات فضای مجازی، فصلنامه علمی تخصصی دانش انتظامی سمنان،3(2)، 55-77.
    6. حبیب­زاده، اصحاب. (1397). رسانه­های اجتماعی و امنیت عمومی. فصلنامه علمی پژوهشی مطالعات امنیت اجتماعی، 54(13)، 123-163.
    7. حبیب­زاده، اصحاب؛ افخمی، حسین؛ نادرپور، محمدرضا و بهربر، سروش. (1388). بررسی نقش دوگانه رسانه‌های جمعی در پیشگیری و وقوع جرائم. فصلنامهانتظاماجتماعی،1(2)، 103-137.
    8. حسین پور، جعفر و معتمد نژاد، کاظم. (1390). بررسی رابطه میزان مصرف رسانه‌ها و میزان سرمایه اجتماعی شهروندان تهران. برنامه‌ریزی رفاه و توسعه اجتماعی، 2(6)، 129-174.
    9. دلاور، علی. (1390). روش تحقیق در روانشناسی و علوم تربیتی (ویراست چهارم). تهران: نشر ویرایش.
    10. روشندل اربطانی، طاهر و زارع، مهسا. (1398). شناسایی و رتبه‌بندی عوامل مؤثر برافت مخاطبان تلویزیون جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه رسانه، 30(1)، 21-38.

     

    15

     

     

     

     

     


    1. زیویار، فرزاد و شهیر، احسان. (1394). احساس امنیت کاربران ایرانی در شبکه‌های اجتماعی از منظر جنسیت، سن، میزان تحصیلات و میزان استفاده (مطالعه موردی شبکه اجتماعی فیس‌بوک). فصلنامه رسانه و فرهنگ. 5(9)، 57 - 82.
    2. سراجی، فرهاد؛ شریفی­رهنمو، سعید و حبیب­زاده، اصحاب (1396). انگیزه­های استفاده دانش­آموزان متوسطه در استفاده از شبکه­های اجتماعی مجازی. فصلنامهمطالعات فرهنگ-ارتباطات، 18(39)، 205-183.
    3. سراجی، فرهاد؛ شریفی­رهنمو­، سعید و شریفی­رهنمو، مجید. (1392). بررسی رابطه بین سواد رسانه‌ای با کاهش میزان آسیب­های استفاده از شبکه­ اجتماعی اینستاگرام در بین گروه سنی 15-30 ساله شهر همدان. طرح تحقیقاتی، دفتر تحقیقات کاربردی فرماندهی انتظامی استان همدان.
    4. صادقیان، سید جلال. (1389). بررسی نقش کارکردی رسانه­ها در امنیت ملی و عمومی. فصلنامهدانشانتظامی،12(1)، 165-190.
    5. عباسی، پوریا. ­(1389). پلیس، امنیت و دنیای مجازی. فصلنامه علمی تخصصی دانش انتظامی کرمانشاه، 1(1)، 5-1.
    6.  عظیمی، محمدحسین و شکر خواه، یونس. (1394). کودک، رسانه و ارتباط متقابل. علوم و فنون مدیریت اطلاعات، 1(1)، 69-94.
    7. فردانش، هاشم. (1390). مبانی نظری فنّاوری آموزشی. تهران: انتشارات سمت.
    8. کاظمی، اصغر. (1396). بررسی تأثیر افزایش شبکه­های تلویزیونی صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران بر ضایت مخاطبان در سه گروه سنی نوجوان، جوان و میان‌سال. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
    9. . کرم­زاده، اسماعیل و عرفانی، سهراب. (1396). الگوی تعامل پلیس و رسانه‌های ارتباط‌جمعی در پیشگیری از وقوع جرم و نقش آن در احساس امنیت. فصلنامه امنیت ملی، سال هفتم، شماره 24. 81-106. کرمی، غلامحسین. (1394). تحلیلی بر نقش هنر- رسانه پویانمایی در


     

    16

     

     

     

    آموزش حفاظت محیط‌زیست. فصلنامه مطالعات رسانه‌ای، سال دهم، شماره 28: 97- 98.

    1. کلانتری، عبدالحسین؛ مؤمنی، حسن. (1394). سواد رسانه‌ای به‌مثابه سود-ضرر.  فصلنامه مهندسی فرهنگی، 9(83)، 111-125.
    2. گریسون، دی و اندرسون، تری. (2000). یادگیری الکترونیکی در قرن 21. ترجمه اسماعیل زارعی زوارکی و سعید صفایی. تهران: علوم و فنون.
    3. مک کوایل، دنیس. (1382). درآمدی بر نظریه­های ارتباط‌جمعی. ترجمه پرویز اجلالی، تهران: انتشارات مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه.
    4. مهجور، سیامک رضا. (1377). انتخاب رسانه برای آموزش. شیراز: انتشارات ساسان.
    5. ﻣﻬﺪی­زاده، سید محمد. (1391). نظریه­ی رسانه‌ها: دیدگاه‌های راﯾﺞ و اﻧﺪﯾﺸﻪ­­ﻫـﺎی انتقادی. ﺗﻬﺮان، ﻫﻤﺸﻬﺮی.